ENG

Fire is the second encounter of Antigone Divided. It was first performed on 18 June 2019 at the Vedat Kosal Research Centre of Yıldız Technical University, Istanbul, as a fifty-minute dialogue between dancer Gizem Aksu and musicians Ayca Daştan, Eda Kulakaç and Aslıhan Eruzun Özel.

Fire turns to the moment of Antigone’s decision. She buries her brother knowing what it will cost, and when she is brought before Creon she does not deny it. In Sophocles’ play her sister Ismene tells her that her heart is hot for chilling deeds. This encounter stays with that heat: the certainty of a woman who does what she holds to be right and refuses to call it a crime.

The fire in question is the one that keeps a body upright in front of power and passes from one woman to another each time one of them resists. As in every encounter of Antigone Divided, there is no mimetic representation of the tragedy. Sound and movement open a rift in space and time; what seeps through is the pain of women who, all over the world, resist with their actions a power that speaks over dead bodies.

TR

Fire, Antigone Divided’ın ikinci buluşmasıdır. İlk kez 18 Haziran 2019’da İstanbul’da, Yıldız Teknik Üniversitesi Vedat Kosal Araştırma Merkezi’nde, dansçı Gizem Aksu ile müzisyenler Ayca Daştan, Eda Kulakaç ve Aslıhan Eruzun Özel arasında elli dakikalık bir diyalog olarak gerçekleşti.

Fire, Antigone’nin karar anına döner. Antigone kardeşini, bedelini bilerek gömer; Kreon’un karşısına çıkarıldığında da yaptığını inkâr etmez. Sophokles’in oyununda kız kardeşi İsmene ona, yüreğinin soğuk işler için yandığını söyler. Bu buluşma o ateşin yanında durur: doğru bildiğini yapan ve buna suç demeyi reddeden bir kadının kesinliği.

Buradaki ateş, bir bedeni iktidarın karşısında ayakta tutan ve her direnişte bir kadından ötekine geçen ateştir. Antigone Divided’ın her buluşmasında olduğu gibi, tragedyanın mimetik bir temsili yoktur. Ses ve hareket, mekânda ve zamanda bir yarık açar; bu yarıktan sızan, dünyanın dört bir yanında ölü bedenler üzerinden konuşan iktidara eylemleriyle direnen kadınların acısıdır.